سرنوشت سربازان لبنانی اسیر نزد داعش، روشن شد

مدیر کل امنیت ملی لبنان کشته شدن سربازان ربوده شده به دست داعش را تأیید کرد.

به گزارش فارس، عالی‌رتبه‌ترین مقام امنیتی لبنان با بیان اینکه پروند نظامیان ربوده شده این کشور به دست داعش، بسته شده است، کشته شدن آن‌ها را تأیید کرد.

مدیر کل امنیت ملی لبنان کشته شدن سربازان ربوده شده به دست داعش را تأیید کرد.

سرتیپ «عباس ابراهیم» بعد از دیدار با خانواده‌های سربازان ربوده شده، در کنفرانس خبری خود گفت: امیدوار بودم که پرونده نظامیان ربوده شده همانند سایر پرونده ها به پایان برسد ولی شرایطی به وجود آمده که فداکاری‌های آن‌ها برای وطن حتمی است».

وی ادامه داد: «هم‌اکنون عملیات بیرون کشیدن پیکر سربازان ارتش در حال انجام است و پیش‌بینی می‌کنیم تعداد این سربازها به 8 نفر برسد».

وی تأکید کرد: ما تقریبا یقین داریم که پرونده نظامیان ربوده شده بسته شده است.

سرتیپ ابراهیم در مورد سرنوشت سرکرده‌های داعش در مرز مشترک سوریه با لبنان نیز گفت که آن‌ها تحت فشارهای ارتش لبنان به سوریه منتقل شدند.

این فرمانده لبنانی در مورد مکان دفن سربازهای ربوده شده نیز گفت که تسلیم شدگان داعش ارتش لبنان را از مکان دفن سربازان مطلع کرده‌اند.

وی تصریح کرد: معلوماتی که از ابتدای سال 2015 داشتیم نشان می‌داد که سربازهای ما به شهادت رسیده‌اند ولی در آن موقع شهادت آن‌ها تأیید نشده بود».

عملیات ارتش لبنان و حزب‌الله (به ترتیب با نام "جرود الفجر" و "إن عُدتُم، عُدنا") به ترتیب در بخش لبنان و در بخش سوریه (قلمون غربی) برای پایان دادن به حضور داعش در مرز مشترک دو کشور از چند روز گذشته آغاز شده است.

گروه تروریستی داعش امروز صبح با تنگ‌تر شدن حلقه محاصره مجبور شد توافق آتش بس را قبول کرده و تسلیم نیروهای مقاومت شود.

هدف از این آتش‌بس، در درجه اول مشخص شدن سرنوشت سربازان لبنانی ربوده شده به دست داعش بود.

بر اساس این توافق، عناصر داعش بعد از مشخص شدن سرنوشت سربازان ربوده شده می‌توانند به استان دیرالزور واقع در شرق سوریه منتقل شوند.

گروه تروریستی داعش این سربازان را در سال 2015 در منطقه مرزی  بین لبنان و سوریه ربوده بود.
 

Source: جدیدترین اخبار ورزشی

افتخاری: برای منصوریان نه بایدی وجود دارد و نه خط و نشانی/ قریب طبق اساسنامه از هیئت مدیره کنار گذاشته می‌شود

مدیرعامل باشگاه استقلال گفت: امیدوارم اخراجی صورت نگیرد و بهتر است که کلمه اخراج را به کار نبریم.

به گزارش تسنیم، رضا افتخاری پس از پایان جلسه امروز (یکشنبه) هیئت مدیره استقلال اظهار داشت: اگر منصوریان در دو بازی آینده نتیجه بگیرد که هست، اما اگر هم نتیجه نگیرد، باز هم هیئت مدیره تشکیل جلسه داده و تصمیم می‌گیرد. امیدوارم اخراجی صورت نگیرد و بهتر است که کلمه اخراج را به کار نبریم.

وی افزود: منصوریان زحمت کشیده و اخلاقی نیست که همه تقصیرات را گردن او بیندازیم. ما کمی بدشانسی آوردیم و بازیکنان کلیدی‌مان هم مصدوم بودند. خوشبختانه مصدومان رسیده‌اند و در بازی جام حذفی و بازی با پارس جنوبی جم از آنها استفاده می‌کنیم. خوش‌بین هستم که نتیجه می‌گیریم.

مدیرعامل استقلال در خصوص اینکه حسن زمانی گفته دو بازی دیگر به منصوریان فرصت داده شده است، گفت: سخنگوی باشگاه من هستم و بایدی در کار نیست. خط و نشانی در کار نیست. چرا فقط اسم زمانی را می‌آورید؟ هر فرد دیگری می‌تواند باشد. ما نایب قهرمانی و برد دربی و همچنین مراحل حذفی آسیا را که منصوریان کسب کرد، فراموش نکرده‌ایم. اگر با دو باخت همه چیز را فراموش کنیم، سنگ روی سنگ بند نمی‌شود.

افتخاری ادامه داد: در بازی با استقلال خوزستان گل ما را مردود اعلام کردند و از همان جان بازیکنان ما روحیه خود را باختند. از طرفی، بازیکنان کلیدی چون امید ابراهیمی، فرشید اسماعیلی و فرشید باقری مصدوم شدند. اعتقاد دارم تیم نتیجه می‌گیرد، اما اگر نگرفت، می‌نشینیم و تصمیم می‌گیریم. از این حرف‌ها نداریم که با دو باخت برکنار می‌شود.

وی در مورد غیبت محمدحسین قریب در جلسات تصریح کرد: روز گذشته با وزیر ورزش و جوانان جلسه برگزار کرده و در این رابطه صحبت کردیم. ابلاغ اعضای هیئت مدیره را به ایشان دادیم تا رسما کارش را آغاز کند، اما طبق اساسنامه چون 4 مرتبه در جلسه شرکت نکرده، خود وزیر تصمیم می‌گیرد. علت غیبتش را نمی‌دانم و گزارش را به وزیر دادم. طبق اساسنامه از هیئت مدیره خارج می‌شود، مگر اینکه مجمع تصمیم دیگری بگیرد.

مدیرعامل باشگاه استقلال در خصوص اینکه او قصد دارد نظری جویباری جایگزین توفیقی شود، گفت: ایشان در جلسات حضور پیدا نکرده تا صحبت کند. طبق اساسنامه، عزل و نصب با من است. با توجه به اینکه توفیقی در همه جلسات حضور دارد و وقت می‌گذارد، او را به عنوان معاونت ورزشی انتخاب کرده‌ام.

افتخاری در واکنش به شایعه درگیری او و منصوریان در جلسه امروز تصریح کرد: ما اهل درگیری نیستیم. با توجه به نتایجی که کسب شد، تصمیم گرفتیم سرمربی خودمان را مدیریت کنیم. برخی مسائل را به او گوشزد کرده‌ایم که جایش نیست که اینجا به آن اشاره کنم. قرار شد منصوریان تصمیماتش را با من هماهنگ کرده و من هم با هیئت مدیره هماهنگ کنم. قصد ما برخورد نیست و این کار از نظر اخلاقی هم درست نیست. منصوریان زحمت کشیده و صبح و بعدازظهر زیر آفتاب تمرینات را برگزار کرده است. اشتباهاتی هم داشته که قطعا در بازی‌های آینده کمتر می‌شود.

Source: جدیدترین اخبار ورزشی

حضور سینمای ایران در جشنواره فیلم ایتالیا

سینمای ایران با 9 فیلم بلند و کوتاه در چهاردهمین دور جشنواره بین المللی فیلم 'سالنتو' در جنوب ایتالیا شرکت می کند.

به گزارش ایرنا، در این جشنواره که از روز جمعه اول سپتامبر (10 شهریور ماه) به مدت 10 روز در جنوب ایتالیا آغاز می شود، یک بخش ویژه به سینمای ایران اختصاص داده شده است و با دو فیلم کوتاه ایرانی آغاز می شود. 

جشنواره فیلم سالنتو اهمیت زیادی برای سینمای ایران قایل می شود و در تارنمای آن خوانده می شود که پس از انقلاب اسلامی سال 1979 و آغاز جمهوری اسلامی، بسیاری بر این عقیده بودند که محدودیت های جدید، سینمای ایران را نابود می کند، اما برعکس و با وجود تغییر شکل های زیاد وهم گام با تغییرات فرهنگی جامعه ایران، زنده ماند و تبدیل به یکی از نوآورترین و مهیج ترین سینماهای جهان شد. 

فیلم های 'دم سرد' ساخته ساخته عباس رزیجی، 'باغ‌های زردآلو' ساخته پوریا حیدری اوره، 'قندون جهیزیه' ساخته علی ملاقلی پور، 'فرزندان' ساخته یاسر طالبی، 'بدون راه خروج' ساخته نگار ذکا، 'زنان جاده ابریشم' ساخته یاسمین ملک نصر، 'طوطی' ساخته مجتبی قاسمی، 'الان' ساخته مصطفی گندم کار و 'خانه سفید' ساخته ارسطو مفاخری در این جشنواره اکران می شوند. 

Source: جدیدترین اخبار فرهنگی و هنری

زمانی: ۲ بازی دیگر به منصوریان فرصت می‌دهیم

عضو هیئت مدیره استقلال از فرصت دوباره به منصوریان خبر داد.

به گزارش تسنیم، حسن زمانی پس از پایان جلسه امروز هیئت مدیره استقلال در خصوص محتوای این جلسه اظهار داشت: موضوعات خوبی در جلسه مطرح و عالی برگزار شد. یکی از مصوبات جلسه تشکیل کمیته اقتصادی باشگاه بود. همچنین تصمیم گرفتیم 2 بازی دیگر به منصوریان فرصت بدهیم.

ادامه دارد…

Source: جدیدترین اخبار ورزشی

جمشیدیان تاریخ ساز شد

رکابزن کشورمان به مقام پنجم ماده دور امتیازی در رقابت‌های قهرمانی جوانان جهان دست یافت.

به گزارش تسنیم، در ادامه رقابت‌های دوچرخه‌سواری قهرمانی جوانان جهان در ایتالیا، امروز امیرحسین جمشیدیان در ماده دور امتیازی به مقام پنجم دست یافت تا بهترین نتیجه کشورمان در این رقابت‌ها را به نام خود ثبت کند.

همچنین کسری باقرپور در ماده اسپرینت در رده 37 و در ماده یک کیلومتر در رده 31 قرار گرفت.

Source: جدیدترین اخبار ورزشی

داستان یک شب خوابیدن در اتاق مرگ آقا تختی

تصور کن در اتاقی هستی که آقا تختی آخرین نفس را کشیده است. همه چیز آنجا عوض شده، نیم قرن گذشته و همه درزهای اتاق باکره را گچ گرفته‌اند. آن وقت‌ها هتل آتلانتیک تازه دو یا حداکثرش سه ساله بود. ساختمانی امروزی برای آن روزهای خیابان طالقانی (دهه 40 خورشیدی) که می‌شد از کنارش بگذری و فکر کنی: «رفیق آقا تختی چه هتلی ساخته!».

به گزارش ایران آنلاین، فکر کردن به «آقا تختی» ترسناک است. این جمله را از کنار تشک به زبان‌های روسی و انگلیسی با لهجه امریکایی سر شاگردهایشان فریاد کشیده‌اند. آن وقت‌ها تلویزیون از فرستادن میمون به فضا عجیب‌تر بود. مثلاً خیلی مد روز را می‌خواستند به خانه بیاورند، یک رادیو چوبی قد تلویزیون 49 اینچ می‌خریدند و می‌گذاشتند روی طاقچه سفید با گچبری‌های «اُستا گچ بر چشم چپ» که گوش‌ها بیایند و میهمان‌ها هر تعارفی را با حرکت عصبی دست و سر و شانه (مثل دور گردن مگس از قندان) به کناری بزنند. تا تنها از طریق صدا، ببینند آقا تختی چطور روی خاک به حریفش در المپیک فیتله پیچ می‌زند. احتمالاً همان وقت‌ها از کنار تشک فریاد زده اند: به تختی فکر نکن! فکر کن با یکی دیگه  سرشاخ شدی!

حریف‌هایی وجود دارند که وقتی قرعه ات به آنها می‌خورد، بهتر است دیگر فراموش کنی اصلاً قرار است با کی روبه رو شوی. چه بخواهی زیر یک خمش را بگیری و چه رویش را ببوسی؛ نمی‌شود که! طرف غول است، از آن غول‌ها که در افسانه‌اش نوشته‌اند: «… و او تا همیشه دست نیافتنی ماند.» و بر این نوشته قفل دعا خوانده بسته‌اند. فکر کردن به آقا تختی ترسناک است.
***
تصور کن در اتاقی هستی که آقا تختی آخرین نفس را کشیده است. همه چیز آنجا عوض شده، نیم قرن گذشته و همه درزهای اتاق باکره را گچ گرفته‌اند. آن وقت‌ها هتل آتلانتیک تازه دو یا حداکثرش سه ساله بود. ساختمانی امروزی برای آن روزهای خیابان طالقانی (دهه 40 خورشیدی) که می‌شد از کنارش بگذری و فکر کنی: «رفیق آقا تختی چه هتلی ساخته!». آقا ابراهیم افشار (نویسنده‌ای که به تختی «زیاد» فکر کرده است) می‌گوید «خیلی رفیق» بودند. مالک هتل آتلانتیک و آقا تختی چند سفر با هم رفته بودند مونیخ که بنز بیاورند. می‌آوردند ایران و می‌فروختند. آقا تختی هم بعضی‌ها را که خیلی چشمش گرفته بود نگه می‌داشت. این همه راه از مونیخ تا تهران، سوار بر بنزهای عهد قدیم. مگر می‌شود آقا تختی چند هزار کیلومتر را بی‌رفاقت برود؟ آن قدر رفیق بودند که یکی خیلی راحت – انگار، بی‌صدا با خودش حرف زده باشد – بگوید: «اسلحه رو می‌برم تو اتاق» و آن یکی یک «نه» گفته باشد و ختم کلام. نفس راحت. انگار نه انگار که شتری دیدی. رفیق بودند.
***
در قفل در کلیدی چرخید. از بیرون یا درون؟ این سال‌ها – از مرگ آقا تختی در اتاق شماره 23 هتل آتلانتیک تا همین امروز که می‌خوانی – چند قرن انگار گذشته و همچنان می‌پرسند. آخر عین داستان‌های پلیسی برای خانم مارپل مهم است در را باز کرده‌اند و رفته‌اند تو، کنار جسد آقا تختی یا آقا تختی کلید را گذاشته پشت در و قفل و دیدار به روز پایان جهان؟ این واژه «جهان پهلوان» هم در این چند قرن دست مالی شد بس سعی کردند به جماعت حالی کنند: جهان پهلوان در لغت معنی‌اش جز این نیست که کسی تمام غول‌های جهان را روی دست بلند کرده باشد و مثل خیار روی تشک کوبیده باشد که این هم بود ولی راستش مثلاً پیرزنی در بویین زهرا، آن هم در سال هزار و سیصد و خیلی وقت پیش، چه می‌دانست المپیک دیگر چه صیغه‌ای است. بارانداز و سگگ و کار کردن روی خاک که جای خود. مطلب از این قرار بود که حتی جای کلید روی در اتاق شماره 23 هم شد سؤال بی‌جواب. از حال آقا تختی، در شبِ کشت یا کشتند؟ صدای دعوت به سکوت… فکر کردن به آقا تختی ترسناک است.
***
در اتاق به جا مانده از شب آخر آقا تختی، دختر شیرازی نقاشی شده است. او درون قاب، روی دیوار تابلو شده و برعکس مونالیزا اصلاً هم نگاه مرموزی ندارد. به کلیشه‌ای‌ترین روش ممکن دو انگشت را روی گونه و چانه ستون کرده و با گردن کج رو به دوربین فکر می‌کند. انار هم دارد و حلقه‌ای روی انگشت دست چپ. آدم را یاد داش آکل می‌اندازد. عبور کرده از فیلتر صادق هدایت. غولی صورت زخمی، با موها و سبیل‌هایی بلند و در هم تنیده. شبیه شیری با کلاه نمدی بر سر و گیوه سفید به پا، روی دو پا در کوچه‌های باریک و خاکی راه برود. خراب برابر آینه و هوار بر سر طوطی. غول‌ها عشق‌شان هم به آدمیزاد نمی‌رود. حالا هی با نگاه امروزی، روایت‌های نزدیکان از زندگی خصوصی آقا تختی را بخوان. عاشق و معشوق بودند یا دیو و دلبر؟ چه فرقی می‌کند؟ اگر این بود که داش آکل هم مثل آدم می‌رفت حرفش را می‌زد و اصلاً قصه‌ای نمی‌ماند. غول بود، غول.
***
آن جای کلید اسرارآمیز را کنده‌اند و انداخته‌اند دور. از این جدیدی‌ها جایش گذاشته‌اند. از آن بدون سوراخ‌ها که اصلاً کلید نمی‌فهمند. فقط کارت می‌شناسند و بس. این ور و آن ور در هم ندارد. یعنی از هر طرف ممکن است کارت بکشند و بیایند کنار جسدت روی تخت اتاق شماره 23. فوقش بعد از یک تماس داخلی بی‌جواب، می‌آیند طبقه اول و چند مشت محکم بر در اتاقی می‌کوبند که انگار گوش ساکنش تنها صداهایی از عالم دیگر را به رسمیت می‌شناسد. دیگر ژاندارم خبر نمی‌کنند. با مشت و لگد در را کمرشکن نمی‌کنند. پس از غلبه بر شوک اولیه دیدن چهره‌ای باد کرده، شیار باریک خون از گوشه لب‌ها تا بالش هتل، از ترس فکر کردن به سؤال‌های بی‌جواب، کلید اتاق را قورت نمی‌دهند. کلیدی نیست.
***
می گویند «اکبر توکلی» – برادر بزرگ‌تر شهلا توکلی – حتی پیش از خواهرش به آقا تختی فکر کرده بود. این آن زمانی بود که دیگر فکر کردن به آقا تختی خیلی ترسناک شده بود. از آن جماعت معروف جبهه ملی کسی جرأت احمدآباد رفتن، ملاقات «آقا» نداشت. آقا تختی هر ماه می‌رفت و بعد در خرازی رفیق قدیمی در خانی آباد به زبان می‌آمد که «خجالت نمی‌کشن، آقا رو ول کردن اونجا، سال به سال ملاقاتش نمی‌رفتن؟». فکر کردن به آقا تختی هم ترسناک بود. ترسناک‌تر اینکه پاسبانی، چیزی، ببیند با او دور یک میز نشسته‌ای و نان خامه‌ای می‌خوری. می‌گویند آقا تختی یکی از پاتوق‌هایش قنادی «روح‌الله جیره بندی» بود در خیابان انقلاب امروزی، نزدیکی‌های جمالزاده. می‌گویند حتی تا دو روز قبل از شب آخر، آقا تختی آنجا با روح‌الله جیره‌بندی حرف زده و نان خامه‌ای محبوبش را یک سینی خورده و یه سینی برده است برای آدم‌های بیرون. عادت داشت یک شهر پشت شیشه قنادی تماشایش کنند. یکی هم آن دورتر زیر درخت روبه روی قنادی چند ساعت ایستاده بود. مشکوک، شبیه تعریف آدمی در موقعیت «انگار ما رو می‌پاد!» که یک نان خامه‌ای از تعارف اسطوره بردارد و بگوید: از راه دور اومدم. گفتن تو شاید بیای اینجا… آمده بود تماشا، «ذهنت» را شیرین کن. شیرین نمی‌شود بس که آن آخرین روزها که هیچ، سال‌های زندگی آقا تختی پر از ابهام است. او به سایه‌ها «فکر» می‌کرد. «حسین آقاموتور» (رفیق بسیار نزدیک تختی که همیشه با موتور آقا تختی را این ور و آن ور می‌برد. آقا تختی او را حسین آقاموتور صدا می‌کرد) جایی گفته که یک بار در خیابان‌های مونیخ از آقا تختی شنیده: «سایه داره می‌یاد با ما». رفته‌اند و سایه هم آمده. آن قدر آمده و آمده که دیگر از حدش گذشته. حسین آقا موتور برگشته سمت سایه و از سلام طرف فهمیده نیازی به لال بازی نیست. زبان هم را می‌فهمند. سایه، آقا تختی را می‌دانست. امانت داشت که نمی‌توانست دست هر کس بدهد آن همه کیلومتر از مونیخ تا تهران بیاورد. بی‌حرف پیش برساند همان آدرسی که روی کاغذ نوشته‌اند. و حتی یک بار محض تماشای مسیر، در آینه نگاه نکند. این اما قصه دیگری است. سایه‌های خوش خیم و بدخیم همه جا بودند. پشت شیشه قنادی آقا جیره بندی. اطراف گلفروشی رزنوار. روی صندلی‌های سینمایی در خیابان طالقانی که با شهلا می‌رفت. پشت در باغ شخصی وقتی با گل‌ها مشغول بود. سایه‌ها همه جا بودند و این طور که از روایت‌ها برمی آید، در این تردیدی نیست. دیگر از گردن خم نکردن برابر «پسر رضا کچل» – آقا تختی این طور لقب داده بود–  و به دوبنده نگرفتن شاهزاده گذشته بود. از ملاقات‌های احمدآباد هم گذشته بود. اصلاً «آقا» خاک و کف دست‌ها را هم تکانده بودند. در چنین فصلی از رمان «آقا تختی»، آقا تختی شبی به میهمانی دعوت می‌شود. از آن میهمانی‌ها که برای بچه خجالتی خانی آباد رفتنش مکافات است. هی باید خودت را بپایی، هی میز و هی آدم‌ها و هی… بعدها نقل قولی از تختی منتشر شد که درباره آن شب گفته بود: «من به آن میهمانی دعوت بودم اما احساس می‌کردم که جای من آنجا نیست و تنها کسی هم که آنجا احساس می‌کردم این حس من را دارد دختری بود با زیبایی ساده. آنجا ایستاده بود و به دخترهای دیگر نگاه می‌کرد.» باقی داستان انتقال حس به بزرگ‌تر است و بزرگ‌تر از شهلا، اکبر توکلی بود که از کشتی و مدال المپیک نمی‌خواست هم چیز زیادی بداند ولی به دلایل دیگر می‌توانست برای آقا تختی بمیرد! آدم چرا باید در اتاق 23 هتل آتلانتیک سابق یاد مراسم عروسی بیفتد؟
***
این تختِ تختی نیست. هست؟ گچبری‌ها را بعد اضافه کرده‌اند؟ آینه همین جا بوده؟ این چراغ قدیمی چسبیده به دیوار، بالای تخت، عمرش به دوره مرگ آقا تختی قد می‌دهد؟ پنجره‌ای که رو به حیاط باز می‌شود فرقی با پنجره‌های امروزی ندارد. پنجره عوض شده ولی همچنان به باغی باز می‌شود که بود. گیریم بدون انار و پیچک و غیره. آن طرف، پشت دیوارها و راه پله‌هایی که به سمت لابی می‌روند، فقط آدم می‌تواند به یاد بیاورد جایی نوشته‌اند «زری امیری» (مستخدم هتل آتلانتیک) آخرین کسی بود که آقا تختی را دید. از صبح قند توی دلش آب شده بود که آن آقا تختی که می‌گویند بالاخره از اتاق بیرون می‌آید. آقا تختی بیرون نیامده بود. از اتاق 23 فقط لابی را شماره گرفته بود. زری امیری به خیالش بالاخره آقا تختی را می‌بیند. رفته تو درون اتاق و آقا تختی آنجا نبود! یعنی بود، ولی اصلاً شبیه آن کسی که مردم می‌گفتند نبود. نه می‌خندید و نه گوشه لپ‌هایش چال می‌افتاد. فقط راه می‌رفت و حتی جواب سلام هم نمی‌داد! «این دیگر کیست؟» با قند رفته بود و آقا تختی فقط یک لیوان آب می‌خواست. مثل زهرمار، زری امیری برگشته بود پشت میز لابی. از بعدترش هم گفت که آقا تختی نه شام خورد و نه چای. فقط کاغذ و قلم خواست و برگشت اتاق 23، در را پشت سرش بست. لابد پشتش را کرد به همه و تخت گرفت خوابید. روزنامه‌ها اینها را در دی‌ماه سال 1346 از هتل آتلانتیک نوشتند. حتی آخرین صدایی که از پشت در اتاق 23 آمد. آن را هم نوشتند. نظافت چی هتل ساعت 11 شب از دستشویی صدای آب شنیده بود. و بعدش چند ساعت سکوت تا چرخ پنچر اتومبیل آقا تختی در پارکینگ هتل آتلانتیک و دری که برای هیچ خبری، حتی با مشت و لگد هم باز نمی‌شود. همه اینها را نوشتند. نوشتند این هتل نزدیک دفتر یک نهاد خطرناک است و همین‌اش هم مشکوک است. از جلال آل احمد نوشتند که: «تختی و خودکشی؟! می‌شود اصلاً؟!». آن بیرون هتل آتلانتیک شده بود منفورترین هتل جهان. تصور کن مثلاً سال 57 آن رفیق قدیمی آقا تختی چه روزگاری داشت وقتی راهپیمایی به خیابان طالقانی می‌رسید و از مقابل هتلش می‌گذشت. بیخود نیست که هنوز هم اگر سراغ اتاق 23 را بگیری، ستون فقرات هتل به لرزه می‌افتد. انگار رکب خورده باشد. حتی اگر بیش از نیم قرن گذشته باشد و از رخ اتاق مرگ آقا تختی تنها سقف نزدیک به واقعیت باشد و این حقیقت که او آخرین نفس را در همین نقطه از جهان کشیده است.
***
آرزو کن کابوس ببینی. نقطه‌ای از جهان اگر وجود دارد که اشیای غول پیکر را می‌بلعد، در اتاق مرگ آقا تختی باید رؤیایت این باشد که به خواب بروی و کابوس ببینی. اسم شاید «کابوس صادقه» باشد. به خواب دیدن آقا تختی در آخرین شب زندگی. هتل آتلانتیک، اتاق 23. ساواک او را کشت؟ بس که گردن خم نمی‌کرد؟ مثل داش آکل از عشق مرد؟ آقا تختی را به کشتن دادند؟ با انزوا، بی‌پولی و تحقیر؟ در کابوس اتاق 23 همزمان دیگران را هم می‌بینی که در اتاق مرگ آقا تختی دراز کشیده‌اند و خواب آقا تختی می‌بینند. با مردمک‌هایی شبیه بال بال زدن گنجشک خیس روی سیم برق! اکبر توکلی، آقا دری روی تخت، طاق باز روی به سقف. با جلد کیهان ورزشی دی ماه سال 1348 روی سینه‌اش. عکس سنگ قبر در ابن‌بابویه.  تیتر زده‌اند: دل شیر خون شده بود. شهلا توکلی با یک پارچ سکوت محض کنار صورتش، روی میز عسلی. که از آنجا می‌توانی گوشی تلفن را‌ برداری و شماره پذیرش هتل را بگیری. وقتی از کابوس پریدی. و بگویی: حتی اگر از بابک هم بپرسی، می‌گوید من نمی‌دانم. و نیازی نیست او را به روح پدرش قسم بدهی. وقتی عین آقا تختی نگاه می‌کند. علی حاتمی هم نتوانست. با آن همه شعر که در دیالوگ می‌نوشت. او هم نتوانست فرمولی برای بیرون کشیدن آقا تختی از مه آلودگی کشف کند. وا ماندن در فهمیدن آدم را به کشتن می‌دهد. این همه میهمان زیبا، محبوس در اتاق مرگ آقا تختی. در اتاق 23 خواب به چشم‌ها نمی‌آید. فکر کردن به آقا تختی
ترسناک است.

Source: جدیدترین اخبار ورزشی

سلطانی‌فر: صعود ایران به جام جهانی بی‌نظیر بود/ با همکاری فدراسیون 4 تا 7 دیدار تدارکاتی برای فوتبال در نظر گرفته شده است

مسعود سلطانی‌فر وزیر ورزش و جوانان در گفت‌وگو با خبر ساعت 14 شبکه اول سیما درباره برنامه وزارت ورزش در خصوص جام جهانی 2018 در روسیه، عنوان کرد: صعود تیم ملی فوتبال به جام جهانی بی‌نظیر بود. ما هنوز دو مسابقه دیگر داریم اما به عنوان تیم اول صعود کردیم. امیدوارم قرعه‌ خوبی هم داشته باشیم و از مرحله روحی صعود کنیم.

وی افزود: با همکاری فدراسیون، سازمان‌های تیم‌های ملی و سرمربی تیم تا جام جهانی 2018، 75 روز اردوی مختلف و 4 تا 7 دیدار تدارکاتی در نظر گرفته شده است. برنامه‌های دیگری هم داریم که امیدواریم بتوانیم حضور مقتدرانه و در شأن جمهوری اسلامی ایران در جام جهانی داشته باشیم.

وزیر ورزش و جوانان در پاسخ به این سؤال که مهمترین رویداد بعد از جام جهانی فوتبال، المپیک 2020 است و شما چه برنامه‌ای برای این بازی‌ها دارید، اظهار داشت: بعد از جام جهانی در ابتدا بازی‌های آسیایی 2018 جاکارتا را داریم. ستاد این بازی‌ها و المپیک تشکیل شده و برنامه‌ریزی‌ها به گونه ای است که بتوانیم نتیجه تاریخی در المپیک بگیریم. تلاش این است علاوه بر 4 رشته‌ای که مدال‌آور بودیم بتوانیم در 3-4 رشته جدید با توجه به استعدادیابی و برنامه‌ریزی، مدال کسب کنیم. شمشیربازی، کاراته، تیراندازی و سنگ‌نوردی رشته‌هایی هستند که امیدواریم در المپیک 2020 روی سکو برویم.

سلطانی‌فر در پاسخ به سؤال دیگر مبنی بر اینکه چند سالی است بانوان در مسابقات برون‌مرزی افتخار‌افرینی کردند، مهمترین برنامه شما برای ارتقاء سطح بانوان چیست، گفت: ما به صورت جدی روی گسترش ورزش بانوان در رویدادهای مختلف کار می‌کنیم. در 9 ماه گذشته مجوز حضور در 5 رشته جدید را گرفته‌ایم و همین روند را ادامه می‌دهیم. ما استعدادهای زیادی در نقاط مختلف کشور داریم که با فراهم کردن زیرساخت‌ها زمینه بروز استعدادها ایجاد می‌شود. تلاش می‌کنیم علاوه بر تک مدال علیزاده در المپیک بانوان در رشته‌های دیگر هم افتخارآفرینی کنند. پیش‌بینی ما این است در المپیک 2020 سه مدال توسط بانوان کسب شود. در رشته های تیمی هم شرایط خوبی داریم و در عرصه‌های مدیریتی باید شرایطی را به وجود آوریم که بانوان حضور جدی‌تر داشته باشند.

Source: جدیدترین اخبار ورزشی

رئیس امور مالیاتی تهران: سازمان لیگ به جای فرافکنی، بدهی مالیاتی خود را پردازد

رئیس امور مالیاتی شهر تهران از مسئولان سازمان لیگ فوتبال ایران خواست همچون دیگر مودیان مالیاتی به تکالیف قانونی خود عمل کرده و بدهی مالیاتی خود را که باید از سال ۱۳۸۷ پرداخت می شده را بپردازد.

رئیس امور مالیاتی تهران: سازمان لیگ به جای فرافکنی، بدهی مالیاتی خود را پردازدبه گزارش خبرنگار اقتصادی ایرنا، سازمان لیگ فوتبال ایران سوم شهریور ماه با انتشار اطلاعیه ای درباره مسدود شدن حساب های بانکی خود به دلیل بدهی مالیاتی تاکید کرد: سازمان مالیاتی مبلغ ۴۵ میلیارد تومان بابت اصل مالیات بر ارزش افزوده و ۱۳۱ میلیارد تومان جریمه ماده ۲۲ و ۲۳ قانون مالیات و عوارض ارزش افزوده برای سازمان لیگ محاسبه و بر این اساس حساب ها را مسدود کرده است.

سازمان لیگ فوتبال ایران اعلام کرد: در پرونده مالیاتی این سازمان درآمد ۳۳۰ میلیون تومانی، ۳۳۰ میلیارد تومان محاسبه شده در حالی که همه درآمدهای این سازمان ۲۴۰ میلیارد تومان بوده که بخشی از آن نیز معاف از مالیات بر ارزش افزوده است که پنج درصد آن متعلق به سازمان لیگ و بقیه مربوط به همه باشگاه‌ها، هیات ها فوتبال و فدارسیون است.

در این پیوند «محمدرضا نوری» روز یکشنبه در گفت و گویی با ایرنا، آخرین وضعیت بدهی مالیاتی سازمان لیگ فوتبال ایران را تشریح کرد و گفت: سازمان لیگ می تواند مستندات و اعتراض خود را ارایه کند.

وی تاکید کرد: متاسفانه سازمان لیگ تاکنون همکاری لازم را با سازمان مالیاتی برای انجام امور مالیاتی نداشته است.

نوری با بیان اینکه برگه های قطعی مالیاتی سازمان لیگ فروردین امسال صادر شده است، گفت: هرچند سازمان لیگ وظیفه داشت مالیات بر ارزش افزوده خود را پرداخت کند اما از پرداخت آن سرباز زده و با پایان یافتن مهلت قانونی، سازمان مالیاتی برای وصول مطالبات خود اقدام کرده است.

نوری با تاکید بر اینکه سازمان امور مالیاتی به اعتراض مودیان رسیگی می کند، از مسئولان سازمان لیگ خواست به جای طرح مباحث در رسانه ها، به انجام وظایف قانونی خود در زمینه تسلیم اظهارنامه مالیاتی و پرداخت آن عمل کنند.

رئیس امور مالیاتی شهر تهران با بیان اینکه سازمان لیگ باید مانند یک مودی مالیاتی، اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده خود را به امور مالیاتی تسلیم می کرد، اما از انجام آن خودداری کرده است، گفت: قانون مالیات بر ارزش افزوده از سال ۱۳۸۷ اجرایی شد، اما از آن زمان تاکنون هیچ مدرکی از سازمان لیگ دریافت نکرده ایم.

وی مبلغ برداشت شده بابت مالیات بر ارزش افزوده سازمان لیگ را یک میلیارد و ۵۰ میلیون تومان برآورد کرد و گفت: این رقم، بخش ناچیزی از بدهی های سازمان لیگ است که به حق پخش تلویزیونی، تبلیغات محیطی و بلیت فروشی و نظایر آن باز می گردد.

Source: جدیدترین اخبار ورزشی

طغیان کی روش علیه کره ای ها/ وضعیت زمین شرم آور است!

سرمربی تیم ملی ایران درباره وضعیت چمن محل تمرین تیم ملی شکایت کرد.

به گزارش ایلنا، در آستانه دیدار تیم‌های ملی ایران و کره جنوبی در هفته نهم مرحله پایانی انتخابی جام جهانی 2018 روسیه در شهر سئول، کارلوس کی‌روش از وضعیت چمن مجموعه «ایژین‌ مین» در شهر اینچئون که محل تمرینات تیم ملی ایران است، انتقاد کرد.

او به خبرنگارانی که 10 دقیقه پیش از آغاز تمرینات از او درباره وضعیت تمرینی سؤال پرسیدند، گفت: ما زمانی که کره‌‌ای‌ها به ایران آمدند، سعی کردیم بهترین امکانات را در اختیارشان قرار دهیم و کره‌‌ای‌ها باید همین کار را انجام می‌دادند. این محلی که برای تمرین تیم ما مشخص شده، بهترین محلی نیست که می‌توانستند در اختیار ما بگذارند. کره قرار نیست میزبان جام جهانی باشد و وضعیت این زمین تمرینی هم برای ما مهم نیست اما این وضعیت برای هواداران کره‌ای باعث شرمندگی است.

کی‌روش ادامه داد: با اینکه امکاناتی که در اختیارمان گذاشته شده، رضایتبخش نیست، قصد نداریم از تمرین کردن در اینجا خودداری کنیم، ضمن اینکه گزینه بهتری هم نداریم.

خبرگزاری یونهاپ با یادآوری نارضایتی کره‌‌ای‌ها از وضعیت زمین تمرینی‌شان در ایران پیش از مصاف با مردان کی‌روش در ماه اکتبر سال 2016، به نقل از سرمربی پرتغالی تیم ملی ایران نوشته است: ما با کره‌ای‌‌ها دشمن نیستیم و الان که اینجا هستیم حس بدی نداریم. ما اینجا آمده‌ایم که فوتبال بازی کنیم و تمام تلاش‌‌مان را برای کسب پیروزی انجام دهیم.

کی‌روش در پایان با مقایسه شرایط و امکانات تیم ملی کره و ایران در مسیر صعود به جام جهانی کره جنوبی، تأکید کرد: ما مانند کره‌ای‌ها امکانات و شانس انجام بازی‌های تدارکانی برابر تیم‌هایی مانند برزیل را نداریم، پس از بازی‌مان برابر کره باید نهایت استفاده را برای کسب آمادگی انجام دهیم.

Source: جدیدترین اخبار ورزشی

خبر بد برای تیم ملی ایران/ سردار بازی با کره را از دست داد

مهاجم تیم ملی فوتبال ایران بازی با کره را از دست داد.

به گزارش ایلنا، سردار آزمون مهاجم تیم ملی فوتبال ایران که دیشب در چارچوب رقابت های لیگ برتر روسیه برای روبین کازان از دقیقه 60 به میدان رفته بود بعد از 20 دقیقه با مصدومیت روبرو شد و زمین را ترک کرد.

حالا امروز یکی از رسانه های کره ای اعلام کرد که سردار آزمون به دلیل مصدومیت نمی تواند تیمش را در بازی روز پنجشنبه همراهی کند و برای دیدار با سوریه آماده خواهد شد.

Source: جدیدترین اخبار ورزشی